ในแต่ละวันที่ผ่านไป
ล้วนมีเรื่องราวที่น่าจดจำและมีรายละเอียด
แม้กิจวัตรจะซ้ำเดิม
แต่รอยยิ้มที่เกิดขึ้นย่อมเกิดจากหลายสิ่งที่ต่างออกไป
มันอาจจะดูน่าเบื่อเหลือเกิน
กับการที่ต้องตื่นแต่เช้า
อาบน้ำ แต่งตัว ขึ้นรถเมล์ ไปทำงาน
ทำงานเสร็จ ก็ขึ้นรถเมล์กลับหอ
ฉันมักจะชอบมองผู้คนบนรถเมล์
ฉันเผลอยิ้มให้กับหลายๆเหตุการณ์
01
มีพ่อวัยกลางคนใส่ชุดเหมือนทำงานในอู่ซ่อมรถ
กับลูกชายตัวเล็กๆ อายุน่าจะ ป.1
พ่อคอยชี้ให้ลูกดูว่าเส้นทางที่ลูกจะต้องขึ้นรถเมล์ไปโรงเรียนเอง
จะเจอกับอะไรบ้างข้างๆทาง
จดจำสัญลักษณ์ ป้ายที่โดดเด่น
"ถ้าพอถึงโชว์รูมเบนซ์แล้วลูกก็เตรียมลุกไป กดกริ่งเลยนะ"
"..." ลูกไม่ได้พูดอะไร ในใจคงกำลังจดจำ และประมวลผลที่พ่อสอนมาทั้งหมด
...
น่ารักดี เป็นความรับผิดชอบเล็กๆ ที่ต้องคอยดูแลลูกของคนเป็นพ่อ
ฐานะอาจไม่ได้ร่ำรวยถึงขั้นมีคนขับรถคอยรับคอยส่ง
แต่คอยสอนให้ลูกเติบโต และช่วยเหลือตัวเองได้
02
"คุณยายนั่งเลยค่ะ"
ฉันได้ยินเสียงนี้ดังขึ้นข้างๆที่นั่งของตัวเอง
ผู้หญิงร่างอ้วน รองเท้ามีส้นนิดหน่อย ประมาณ 1 นิ้ว
ถือถุงต่างๆเต็ม 2 มือ ลุกสละที่นั่งให้คุณยายบนรถเมล์
เราไม่เคยอ้วนระดับที่ดัชนีมวลกายเกินมาตรฐาน
ไม่เคยรับรู้ว่าการใช้ชีวิตแบบที่น้ำหนักเกินนั้น อึดอัดแค่ไหน
แต่คงอึดอัดมากกว่าตัวเราที่ค่อนข้างตัวเล็ก
แต่เค้ายังมีน้ำใจที่พร้อมจะหยิบยื่นให้คนอื่น
แอบชอบน้ำใจของพี่เค้าจริงๆ
ฉันเริ่มสำนึกว่าตัวเองนั้นจริงๆแล้วก็แอบเห็นแก่ตัวนะ
ถ้าจะแก้ตัวเท่าที่พอจะทำได้ก็คงต้อง อาสาช่วยพี่เค้าถือของ
เค้าจะได้จับโหนรถเมล์อย่างถนัดมือ
รถเมล์บ้านเราใครๆก็คงรู้ ว่าขับแต่ละวันเหมือนวิ่งแข่งสนามเดียวกับ
รถไฟชินคันเซ็นที่ญี่ปุ่น มึงจะรีบไปไหนคะ
03
รอยยิ้มหน้ากระทะร้อน
พักเที่ยงฉันมักจะเดินลงไปทานข้าวแถวๆวังหลัง
อากาศร้อนมากๆ แต่ก็ยังลงไปทานอยู่ดี
บางครั้งทำงานอยู่แต่ในห้อง ก็ไม่ค่อยมีโอกาสได้แต่งตัวสวยๆไปเชคเรต
ใช่หรออออออ
หากใครที่เคยมาเดินวังหลังจะเจอกับร้านลูกชิ้นปลาทอด
เราสงสารแม่ค้าก็เลยซื้อช่วยๆเค้าหน่อย
จริงๆก็หิวด้วย สังเกตเห็นเหงื่อตามซอกคอแล้วก็สงสาร
แม่ค้าตัดลูกชิ้นปลาเป็นชิ้นเล็กพอดีคำลงในถุง
แล้วยื่นให้เรา เรายื่นเงินให้ แม่ค้ายิ้มให้เรา
แค่นี้เราก็รู้สึกดี
ในอากาศที่ร้อนขนาดนี้
การได้ขายของ การได้เงิน การได้เห็นดอกผลของการทำงาน
อาจจะพอบรรเทาความร้อนของอากาศไปได้บ้าง
อย่างน้อยจิตใจก็เริ่มสบายดี
อาจจะพอบรรเทาความร้อนของอากาศไปได้บ้าง
อย่างน้อยจิตใจก็เริ่มสบายดี
มองดูตัวเรา ทำงานในห้องแอร์เย็นสบาย
แต่บางครั้งก็ยังแอบเผลอบึ้งตึงให้กับคนรอบข้าง
:D
รอยยิ้มที่จริงใจมอบให้กันได้ฟรีๆแถมยังสร้างมิตรภาพดีๆให้แก่กัน
คือดี
04
พูดถึงคนอ้วนอีกแล้ว
เวลาเราไปวิ่งตามสวนสาธารณะ เราจะเห็นบางคนที่มาวิ่ง
รูปร่างค่อนข้างอ้วน เขาคงพยายามวิ่งเพื่อลดน้ำหนัก
ขณะวิ่งเค้าต้องต่อสู้กับแรงต้านที่มากกว่าเรา
เพราะเค้ามวลเยอะกว่า แต่เค้าก็ยังอดทน
ปลายทางเค้าไกลกว่าเรา เค้าก็ยังสู้
ทำให้เรารู้สึกว่ามันเป็นการให้กำลังใจเราเองไปด้วยเลยล่ะ
แอบให้กำลังใจเค้าอยู่ลึกๆ
พี่เก่งจังเลยค่ะ แม้วันหนึ่งพี่อาจจะไม่ได้ผอมลงอย่างที่คิดไว้
แต่แค่ได้เหงื่อออก ได้ลงมือทำในสิ่งที่วางแผนไว้
มันก็ถือว่าเป็นเรื่องราวที่ดีกับให้ตัวเองแล้วเนอะ
มีอะไรอีกน๊า
แค่นี้ก่อนดีกว่า
