ฉันมักจะตกหลุมรักที่ทำงานอยู่บ่อยๆ
.
.
.
รอบนี้ฉันถูกโยกย้ายเปลี่ยนงานมาอยู่ที่ห้องผ่าตัดระบบช่องท้อง
หรือเรียกสั้นๆติดปากว่า 'Gen'
นับว่าเป็นโรเตทที่น่ากลัวและชวนให้ท้องไส้ปั่นป่วนก่อนไปทำงานทุกวัน
เพราะด้วยความเล่นใหญ่ของแต่ละ operation แล้ว ยังมีความท้าทายจากแต่ละ surgeon
ซึ่งเราต้องวัดดวงกันจริงๆ ฉันเคยวนที่นี่มาก่อนเมื่อปีที่แล้ว ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2
แม้ความท้าทายจะลดลงมาหน่อย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหวาดกลัว หรือวิตกกังวลเลย
บรรยากาศยามเช้าใน StoreB
*ห้องเก็บของ supply ต่างๆ เพื่อเตรียมก่อนผ่าตัดแต่ละเคส ประตูหลังห้องผ่าตัดทุกห้องจะเปิดสู่
storeB คล้ายๆกับตลาด คนจัดเครื่องมือแต่ละห้องก็จะหยิบตะกร้ามาคนละใบ เพื่อ shoppping
เลือกส่ิงของที่ตัวเองจะใช้ แต่ละห้องเคสไม่เหมือนกัน ก็จะใช้เครื่องมือต่างกัน
ฉันได้ยินเสียงการพูดคุย หัวเราะ หยอกล้อ การจ่ายงาน การบ่น การนินทา การโวยวาย
เสียงกระแทกหม้อเครื่องมือกับโต๊ะ เสียงการหยิบจับเครื่องมือห่อแยกใน view pack
เสียงการโยนเซตผ้าต่างๆทับกัน ปึ้งๆ เสียงรถเข็นที่โดนลากไปมา
ฉันรู้สึกตื่นเต้นและตื่นตัว รู้สึกตัวเองเริ่มมีพลัง เริ่มกระฉับกระเฉง เริ่มสนุก
การทักทายของเพื่อนร่วมงานป็นสิ่งที่เยียวยาฉัน ทำให้ฉันรู้สึกดีและเป็นส่วนหนึ่งของที่ทำงาน
ฉันมักจะไม่ชอบคนที่เงียบขรึม มีโลกส่วนตัวสูง ฉันรู้สึกว่าเค้าคงไม่ต้องการให้เรา
เข้าไปยุ่งในโลกของเขา บางทีพลอยทำฉันขี้เกียจยกมือไหว้หรือทักทาย
ฉันชอบคนที่ยิ้มเก่ง แค่ยิ้มมา ฉันก็พร้อมจะทักทายและพูดคุย
วันแรกสำหรับการ โรเตทครั้งนี้ ฉันได้รับรอยยิ้มและการทักทายที่มากมาย
การไถ่ถามถึงโรเตทก่อนๆ การพูดคุยตามประสาคนที่เคยร่วมงานกันเมื่อปีก่อน
ปีนี้ฉันได้มอบหมายให้ทำงานที่ห้องเดิม
หลายคนบอกว่าห้องนี้เป็นห้องเล็ก มี operation เล็ก ไม่ท้าทาย ส่วนใหญ่คนที่มาวนรอบ2
จะต้องถูกเปลี่ยนไปทำงานในห้องที่ใหญ่กว่า ยากกว่า
บางทีฉันเองก็แอบคิดว่าพี่พิจารณาจากระดับความสามารถของฉัน
ยังไม่พร้อมที่จะไปด่านยาก หรือห้องใหญ่ ถ้าจะบอกว่า 'สอบไม่ผ่าน' ก็ดูจะโหดร้ายเกินไป
'ห้องใหญ่' หมายถึงห้องที่ใหญ่ กว้างขวาง
อาจารย์ที่เข้าห้องใหญ่มักจะเป็น supersurgeon มีความเข้มงวดอย่างมาก ทำผ่าตัดเคสยากๆ
มีความซับซ้อน ผู้ที่สามารถทำงานร่วมกับอาจารย์ได้จะต้องมีฝีมือและเก่งจริงๆ
ฉันยอมรับอยู่ตลอดว่า ฉันไม่เก่งเลย
critical thinking ค่อนข้างใช้ไม่ได้
และก็เชื่อว่าพี่ๆคงมองเห็นจุดอ่อนตรงนี้ของฉันล่ะมั้ง
ก็ ไม่ เป็น ไร
เพราะฉันมีจุดแข็งอยู่เรื่องหนึ่งคือ
ฉันมักจะคิดในแง่ดีเมื่อเจอกับอะไรที่มันดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องดี
ฉันอยากปฏิบัติงานให้เก่งขึ้น และมีความสมบูรณ์แบบมากขึ้น
แม้จะเป็นห้องเล็ก ใช่ว่าฉันจะควบคุมมันได้ง่ายๆ
ฉันก็ยังโดนดุ โดนตะคอกจากอาจารย์อยู่เสมอ เมื่อเวลาเร่งรีบ
แต่ฉันกลับส่งเครื่องมือไม่ได้อย่างใจ
ฉันจึงตั้งเป้าหมายอย่างจริงจังว่า
การทำงานของฉันจะดีขึ้น โดนดุน้อยลง
และเรียนรู้รายละเอียดของแต่ละเคสได้มากขึ้นกว่าเดิม
ถ้าฉันทำมันได้
ฉันก็พอใจแล้ววว
ทำสิ่งที่มีอยู่ในมือให้ดีที่สุด
ก็ พอ
No comments:
Post a Comment