Singapore 1st time [1]

1st D a y   in  S i n g a p o r e

///

ก า ร เ ดิ น ท า ง

บ่ายโมงวันเสาร์ที่ 23 พฤษภาคม  สายการบิน Airasia 

บนที่นั่ง 7F มีผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่บนที่นั่ง area แคบๆ 

เขานั่งอยู่อย่างเงียบๆ เหมือนคนปกติทั่วไปที่เดินทางอย่างชำนาญ

แต่ในใจของเขาพองโตคับที่นั่งและตื่นเต้นอย่างมากที่สุด

เท่าที่เคยมีมาก่อน

.

.

.

รอบกายของเขาด้านหน้าเป็นพนักพิงของที่นั่งหมายเลข 6F

ด้านขวาคือผนังของตัวเครื่องโค้งงุ้มๆ ขนาบข้าง มีช่องหน้าต่างให้มองเห็นวิวอย่างชัดเจน ไม่มีปีกเครื่องบินมารบกวน

ด้านหลัง ก็เป็นพนักพิงของที่นั่งของเขา  พร้อมกับได้รับความรู้สึกการดันเข่าจากคนข้างหลังเป็นระยะๆซ้ายมือ คือชายใส่ชุดดำเสื้อยืดดำ ลายสกรีนค่อนข้างหลุดรุ่ย อ่านไม่ออกว่าเป็นเสื้อวงอะไร

กางเกงยีนส์สีดำ รองเท้าหุ้มส้นสีดำ พร้อมกับไอโฟน6สีดำ และสายหูฟังของ samsungสีขาว

ฉันสังเกตเขาถึงเพียงนี้ เพราะฉันได้กลิ่นบุหรี่ติดตัวเขาอยู่ตลอดเวลา

ขณะใส่หูฟัง ขาเขาจะขยับตามจังหวะตลอดเวลา

และเขาเงียบกริบไม่คุยกับเราตลอดการเดินทาง นี่ขนาดมองอ่อยๆแล้วนะ งืออ

เขาน่าจะเป็นชาวสิงคโปร์เพราะเขาไม่มีบัตรตรวจคนเข้าเมืองเหมือนเรา 

จากการสังเกตแบบเสือกๆ #หางตาทำงานหนักมาก T^T
แล้วไงต่อ ก็ไม่ไรหรอก แค่ใจสั่นนิดๆ ฮ่าๆๆๆ

ฉันตื่นเต้นและคิดอยู่ตลอดเวลาว่า ถ้าลงเครื่องไปแล้ว แล้วต้องไปไหนต่อ

ความกังวล ความตื่นเต้น มันทำงานตั้งแต่ยังไม่ขึ้นเครื่องจนตอนนี้ก็ยังไม่ลดละ

เอาเถอะ ปล่อยให้มันทำหน้าที่ของมันเต็มที่ไปเลยก็แล้วกัน ฉันเลือกที่จะใช้ชีวิตให้ตื่นเต้นเอง ก็สมใจดีแล้วมั๊ยล่ะ ... 

ฉันจำภาพที่เครื่องบินกำลังค่อยๆบินออกจากประเทศไทยได้แม่น

เป็นภาพตึกถนน ที่แน่นเอี๊ยด สุดลูกหูลูกตา เห็นแม่น้ำเจ้าพระยาโค้งตัวอย่างชัดเจน

ยังกับเส้นเลือดใหญ่ในร่างกายของคน ใหญ่เป้งมาก เครื่องบินค่อยๆบินสูง ภาพพื้นดินค่อยๆลับหายไป

สิงคโปร์ในมุมสูงจะเป็นยังไงน๊าาา คงจะมีตึกที่เยอะแยะกว่าเมืองไทย 

แต่เปล่าเลย

พื้นที่สีเขียวเยอะมากเลยเมืองนี้ โอ้โห ตื่นตาตื่นใจมาก 

Hello !! Singapore 

Changi Airport นี่ฉันกำลังเหยียบไปยังพรมบนทางเดินของสนามบินอันดับ  1

ที่ดีที่สุดในโลกเลยนะเนี่ยยย ขอเน้นฝีเท้าลงบนพรมแรงๆ เพื่ออะไรไม่รู้ ห่ะๆ

แล้วเดินตามคนอื่นไปค่ะ เค้าไปทางไหนก็น่าจะไปทางนั้นแหละ

ในใจหวาดหวั่น ตื่นเต้น ภาษาอังกฤษด้อยระดับ Lv.1 

สู้เค้า!!! 

ณ ด่านตรวจคนเข้าเมือง Terminal 1 

คือเดินหลงอยู่พักนึง ในที่สุดก็เจอแล้ว วววว 

ต้องตามป้าย arrival ไป เรื่อยๆ 

กำลังจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาแชะ ! ซะหน่อย หายากละเกิ้นนน 

โดนเจ้าหน้าที่เรียกเว้ยเห้ยยยยย

นี่งงมาก เพราะยืนต่อแถวอีกแถวนึง แต่เจ้าหน้าที่อีกแถวเรียกเราไป

เหล่าคนไทยก็หันมองกันพรึ่บ 

เค้าบอกให้เอาโทรศัพท์ขึ้นมาโชว์ 

อ่อออ เค้า no photo แน่ๆเลย แต่โชคดีที่เรายังไม่ได้ถ่าย แค่กำลังเล็งโฟกัสเลย

เค้าก็เชคดูรูป ไม่มี เราก็เลยบอกเค้าไปว่า I didn't take any photo, Sorry  อะไรประมาณนั้น

ซีดเลยครัช เล่นกุตั้งแต่ยังไม่ผ่าน ตม. เหงื่อตก อับอาย แต่ก็จะได้รู้ ว่าเค้าห้ามถ่ายรูปน๊าาา

อยากถามเค้ามากว่าเพราะอะไรทำไม no photo

 แต่นึกคำพูด เรียบเรียงประโยคไม่ทัน เลยเดินไปต่อแถวเข้าคิวใหม่ ฮ่ะๆ 

ที่เรากำลังจะเข้าคิวคือ เข้าคิวตรวจคนเข้าเมือง จะมีใบเล็กๆให้กรอกเกี่ยวกับ 

วันเวลาที่มา และกลับ ที่อยู่ที่จะไปอยู่ในสิงคโปร์ ไรเงี้ยะ 

พอผ่าน ตม. มาได้ก็โล่งแล้ววว เย้!!!!!!!!

ต่อไปคือไปหาออม ออมนัดที่สถานี lavender ตามป้าย MRT ไปเลยค่ะ 

แต่ !!! ป้าย MRT อยู่ไหนวะ ไม่เห็นจะมีเลยยยยยยยย เอาแล้วสิ งานเข้า คนไทยกลุ่มๆ หายไปไหนกันโม้ดดด คุณทิ้งโผมมมม 

อยากถามออมมาก แต่ไม่มีไวไฟเลย ออมบอกว่าเมื่อถึงสนามบินแล้ว ให้พยายามหา free wifi ติดต่อออมทันที เรานี่หา free wifi เจอเพียบเลย แต่พอเข้าไปแล้ว ก็เล่นไม่ได้ไง ก็เครียดไง

ก็ agitate ไง ช่างแม่ง ไม่รอ wifi ละ ลุย!!!!

เห็นป้ายเขียนบอกว่า skytrain to T2 เห้ย หรือ MRT ที่นี่เรียก skytrain วะ!!??? พลังมโนทำงาน

เดินไปที่ขึ้น skytrain เลยค่ะ เห็นคนถือกระเป๋ายืนรอกันราวๆ 20 กว่าคน  อ่ะ กุมาถูกทางละ

แต่ !! เอ๊ะ แล้วเรามีบัตร ez-link 

 (บัตร ez-link คือบัตรที่เอาไว้ตี๊ดเวลาจะขึ้น MRT หรือรถเมล์ อะไรก็ได้ คือมีบัตรนี้บัตรเดียว เดินทางได้รอบสิงคโปร์อะนะ) แต่ยังไม่ได้เติมตังค์ แล้วจะขึ้น skytrain ได้ไงอะ

หาตู้เติมตังค์ไม่มีเล้ยยย โอ้วว เอาไงดี ถามหรอ อย่าเพิ่งถาม เดี๋ยวมองๆ สังเกตๆ ก่อน

สักพัก skytrain มาเว้ยยย เป็นพาหนะที่สั้นมาก ประมาณ 10 เมตร สั้นไปป้ะ ใช่ MRT สิงคโปร์หรอวะ 

คนก็เดินขึ้นไปกันแบบ ไม่มีตี๊ดบัตรอะไรเลย ชิลๆเลย 

เราก็ยืนนิ่งๆก่อน ให้แม่งไปก่อน รอรอบหน้า กุจะเดินเข้าไปอย่างมั่นใจเลย ไม่ทำหน้างงละ 

เก็ทละ มันคงเหมือนพวก link ภายในไม่คิดตังค์แน่ๆ หรืออาจจะเก็บตังค์ปลายทางก็ไม่รู้

พอ skytrain รอบต่อไปมา นี่ก็ไปยืนเลยค่ะ มั่นใจค่ะ ชิลค่ะ ก้าวขึ้นอย่างมั่น

คิด step ต่อไป อ้าว แล้วกุลงสถานีไหนวะ เค้าเขียนว่า skytrain to T2 ก็ไปลง

T2นั่นล่ะวะ หรือไม่ก็  ลงตามเค้า!!! 

พอถึง Terminal 2 คนลงกันหมดเลย เราก็ดีใจมากเลยนะ มีเพื่อนลงที่เดียวกัน มันต้องใช่แน่ๆ

และแล้ววววว ก็เจอ ป้าย MRT จ้าาาาาา MRT ของจริงงงงงง  

บอกออมว่าจะมาถึง 16.20 น. ณ เวลานั้น  18น. แล้ว ออมคงเป็นห่วงเราแน่ๆ

ป่านนี้ยังไม่ติดต่อกลับไปอีก ออมคงคิดว่าเราหลงแน่ๆ อยากจะแชทไปบอกว่า เราไม่ได้หลงแล้วเว้ยยยยย   ขณะต่อคิวเติมเงิน ez-link เราก็หา  wifi เพื่อติดต่อออม ก็เป็นดังเดิม เชื่อมต่อไม่ได้

สุดท้ายก็เลย สุ่มแม่งเลย

เลือก wifi ที่แม่งต้องใช้ passwordอ่ะแหละ เลือกมาสักอันแล้วสุ่ม

จำได้ว่าตอนนั้นเลือก wifi ที่ชื่อ MTD เรานี่กดเลย password  

12345678 ไล่เลขจนปุ่มคำว่า join มันขึ้นสีน้ำเงินอ่ะ นึกภาพออกป่ะ ลองหยิบไอโฟนขึ้นมาลองดิ 

ก็ join ไป

แม่ง line เด้ง facebook เด้ง พรึ่บพรั่บพรึ่บพรี่บ

เย้!!!!!!!!!!!!! มั่วถูกเว่ยยย 

(แหม่ เล่ามาขนาดนี้ มันก็ต้องถูกดิเนอะ 55555  )

ออม เราต้องติดต่อออม เข้าแชทในเฟสบุ๊ค 

 ออม : ถึงไหนแล้ว

บี :  กำลังจะไป lavender นะ 

ออมก็อ่านแล้ว แต่ยังไม่ได้ตอบไร wifi แม่งหลุด 

เอ๊า ก็ยังดีวะ ออมอ่านแล้ว รับทราบแล้ว 

ขณะขึ้น MRT เราไม่รู้ว่าย่อมาจากอะไร แต่ที่เมืองไทยมันคือรถไฟฟ้าใต้ดิน

และที่สิงคโปร์ก็ใต้ดินเหมือนกัน แต่สักพัก มันโผล่มาบนดินเฉยๆเลย โอ้วววว

ฉันเพลิดเพลินกับการมองวิวข้างทางอย่างมาก ต้นไม้เยอะมาก ตามตึกเต็มไปด้วยป้ายสีแดงๆ 

เป็นป้าย SEA GAME เยี่ยม บ้านเมืองสะอาด ถนนสะอาด สีที่ทาสัญลักษณ์บนถนนก็ชัดเจนมาก

คนที่นี่แต่งตัวดี ไม่สกปรกมอมแมม 

ลง lavender station  หา wifi free เพื่อบอกพิกัดออมว่า รออยู่ตรงไหน

แต่ที่นี่น่ารักมาก wifi free เด้งมาแบบ สบายเลย ก็เลยติดต่อออมได้ 

ได้เจอออมแล้วววววว โอ้ววววว รอดตายแล้วกูววว

ออมบอกว่า เก่งจัง ไม่หลงเลย

โถววว นี่ยังไม่เล่าให้ฟังเฉยๆหรอก เดี๋ยวเล่ายาวๆเลย 5555

 อ อ ม พ า เ ที่ ย ว

ตอนนี้มีเพื่อนที่ไทย เพื่อนเรียนวิศวะของออมมาพักกับออมเหมือนกัน ชื่อแนน

วันนี้แนนไปเที่ยว universal studio ตอนเย็นเลยนัดกันว่า จะมาเจอกันที่ marina bay 

ออมก็เลยพาบีไปรอแนนแถวๆนั้นก่อน 

ออมเลี้ยง ราคา 5 เหรียญ อร่อยมากเลย เลี้ยงรับขวัญเพื่อน ฮ่าๆๆ 

มันคือ White night jasmine tea 

ภายใน Marina bay sands ก็ขายของ เป็นห้างอ่ะ ขายของแบรนด์เนม หรูๆ 

คนเยอะพอสมควร  นี่ภาพจากไอโฟนนะ อิอิ 

จากนั้นก็เจอแนน แล้วก็ไปหาของกินกัน

ออมบอกว่าจะพาไปกินปู !!!!!!! ดีใจมากเลยยย หิวมาก  TT

ร้านนี้มีชื่อว่า ร้าน Dean cafe อยู่แถวย่าน Bukit batok ! เป็นร้าน local แต่ขึ้นชื่อมาก

/พิซซ่า เหมือนไข่เจียวเนอะ แต่เป็นพิซซ่า แต่พอกินเข้าไป รสชาติเหมือน ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ ฮ่าๆ อร่อย

/ผักอร่อยมากกกกกบีกินเยอะสุดเลย

/กุ้งผัดไข่เค็มเลิศรส อร่อยจริง ชอบมาก กุ้งตัวเป้งมาก

/ chili crab และ ขนมปัง คือนี่คือทีเด็ด คือขนมปังจิ้มน้ำเครื่องของปูแล้วฟินนนนนมาก อร่อยมากกกก

ส่วนปูนี่อร่อยแบบ เหาะเลย เป็นมื้อที่อร่อยที่สุดก็ว่าได้ แต่ปูอ่ะ ออมเลี้ยง5555555 ฟินไปอีกว้อย

แต่น้ำเครื่องมันนะ ถ้าไม่มีขนมปัง เราว่าเลี่ยนไป มันมันเยิ้มๆอ่ะ ภาพรวมคืออร่อยจ้าาาาา ผ่าน

จากนั้นก็กลับที่พักและนอนหลับเป็นตาย เหนื่อยฝุดฝุด 

พักที่ choa choo kang loop คอนโดชื่อ Northvalle ติด MRT เลย แต่คอนโดที่อยู่ไกลจากตัวเมืองมาก

นั่ง MRT เป็นชั่วโมง คือมันค่อนๆติดมาเล แล้วอ่ะ ก็ดีนะ ได้เห็นบรรยากาศหลากหลาย นี่ชอบเลย