ใกล้ถึงงานสัปดาห์หนังสือแล้ว
รู้สึกตื่นเต้น
โดยปกติแล้วไม่ค่อยชอบเดินงานสัปดาห์หนังสือเท่าไหร่
เพราะคนเยอะ รำคาญ
แต่เอาเข้าจริงๆ
ก็ไม่เคยพลาดมันซักปี
จนแค่ไหนก็ไป กระเป๋าแบนก็ต้องขูดรีดขูดเนื้อตัวเองมาจับจ่าย
นึกถึงสมัยเรียนมัธยมปลาย
เราแวะห้างสรรพสินค้าเพื่อไปที่ร้าน se-ed บ่อยมาก
แวะไปวันที่ไม่มีเรียนพิเศษ
แล้วจะสอยหนังสือมาแทบทุกครั้งที่ไป
และอ่านให้มันจบภายในคืนนั้นอย่างรวดเร็ว
เราใช้เวลากับเฟสบุ๊ค ทวิตเตอร์
น้อยมาก
คือเล่นบ้าง
ไม่ได้เล่นตลอดเวลาแบบนี้
เมื่อตะกี๊พิมพ์ๆอยู่ เห็น notifications เด้งมาก็แว๊บไปเล่นอีกละ
กะจะแว๊บ ก็กลายเป็นนานไปเลย
อืม เห็นมะ
เราอาจจะเหงาเนอะ
ตอนนี้อยากอ่านหนังสือให้มากๆ ไม่ใช่หัวถึงหมอนแล้ว คร่อกฟี้เลย
...
อย่างงี้ไม่ได้หรอก ชีวิตต้องปากกัดตีนถีบหน่อย
สบายไปมันผิดวิสัยนเ
No comments:
Post a Comment